De paarse krokodil
Door: Liedeke
Blijf op de hoogte en volg Liedeke
30 Maart 2006 | Duitsland, Berlin
Het lijkt wel een mislukte safari, mijn verblijf in Berlijn. Een rode salamander in de badkuip en nu weer iets over een paarse krokodil. Maar daarmee bedoel ik vooral die reclame die momenteel misschien nog wel op tv is in Nederland, dat meisje in het zwembad. Ze verliest haar paarse krokodil, wil hem ophalen, ziet hem staan, maar moet toch een formulier invullen. ‘Jahaa, hij staat daar…’
Zo voel je je hier als buitenlander in het grote Duitsland soms ook, vooral op de universiteit. De grootste problemen verwachte ik vooraf eigenlijk bij de gemeente. Honderd instanties langs om te onderzoeken of je wel echt bent wie je beweerd te zijn en dan uiteindelijk concluderen dat je helaas geen burger van Berlijn kunt worden. We hebben zelfs nog een formulier vervalst dat we helemaal niet nodig bleken te hebben! Het ging namelijk allemaal erg eenvoudig, met een halfuur stonden we weer buiten, die 8e maart.
Nee, dan de universiteit. Deze week is de officiële inschrijving en voordat je die binnen hebt moet je over een ware hindernisbaan. Een berg documenten meenemen waar je u tegen zegt, teveel geld betalen voor een vervoerskaart en als je geluk hebt, hoor je er daarna echt bij. Afgelopen maandag was het mijn beurt. Eerst een kritische verzekeringsman overleefd en toen keurig een halfuur in de rij. Een blonde mevrouw bekeek vervolgens kritisch mijn papieren. Alle documenten nagekeken en…er ontbrak een bonnetje. Een heel klein bonnetje, horend bij dat vervoersgeld. Achter haar lag een stapel formulieren van mensen die het vervoersgeld hadden betaald, waar de mijne, met handtekening en al, dus ook tussen moest zitten. Maar denk maar niet dat dat wat uitmaakte, zonder bonnetje geen inschrijving. ‘Jahaa, hij ligt daar…’
Gisteren had ik meer geluk. Ik was de eerste en hoefde dus niet van 15.00 tot 19.00 te wachten, zoals sommige anderen. Alleen snapte nu weer niemand dat je nog rustig bachelor-student kunt zijn in je vierde jaar. Hoe kan je nou vier jaar doen over een opleiding die drie jaar duurt? De mevrouw van de inschrijving raakte lichtelijk in paniek en verzekerde me dat computer dit absoluut niet in het systeem kon krijgen. En dat ik ‘slechts’ één studie deed wilde er ook niet in. Conclusie: in Berlijn ben ik master-student geschiedenis en Duits. Het leven zit ook vol verrassingen.
Duitsers en hun bureaucratie, het vooroordeel is meer dan waar. Het leven is overgeorganiseerd. Probeer niet om dat in de war te schoppen, of de Duitser in kwestie raakt lichtelijk in paniek. Je breekt mijn structuur af, hou op! Dit land zit vol paarse krokodillen…
Zo voel je je hier als buitenlander in het grote Duitsland soms ook, vooral op de universiteit. De grootste problemen verwachte ik vooraf eigenlijk bij de gemeente. Honderd instanties langs om te onderzoeken of je wel echt bent wie je beweerd te zijn en dan uiteindelijk concluderen dat je helaas geen burger van Berlijn kunt worden. We hebben zelfs nog een formulier vervalst dat we helemaal niet nodig bleken te hebben! Het ging namelijk allemaal erg eenvoudig, met een halfuur stonden we weer buiten, die 8e maart.
Nee, dan de universiteit. Deze week is de officiële inschrijving en voordat je die binnen hebt moet je over een ware hindernisbaan. Een berg documenten meenemen waar je u tegen zegt, teveel geld betalen voor een vervoerskaart en als je geluk hebt, hoor je er daarna echt bij. Afgelopen maandag was het mijn beurt. Eerst een kritische verzekeringsman overleefd en toen keurig een halfuur in de rij. Een blonde mevrouw bekeek vervolgens kritisch mijn papieren. Alle documenten nagekeken en…er ontbrak een bonnetje. Een heel klein bonnetje, horend bij dat vervoersgeld. Achter haar lag een stapel formulieren van mensen die het vervoersgeld hadden betaald, waar de mijne, met handtekening en al, dus ook tussen moest zitten. Maar denk maar niet dat dat wat uitmaakte, zonder bonnetje geen inschrijving. ‘Jahaa, hij ligt daar…’
Gisteren had ik meer geluk. Ik was de eerste en hoefde dus niet van 15.00 tot 19.00 te wachten, zoals sommige anderen. Alleen snapte nu weer niemand dat je nog rustig bachelor-student kunt zijn in je vierde jaar. Hoe kan je nou vier jaar doen over een opleiding die drie jaar duurt? De mevrouw van de inschrijving raakte lichtelijk in paniek en verzekerde me dat computer dit absoluut niet in het systeem kon krijgen. En dat ik ‘slechts’ één studie deed wilde er ook niet in. Conclusie: in Berlijn ben ik master-student geschiedenis en Duits. Het leven zit ook vol verrassingen.
Duitsers en hun bureaucratie, het vooroordeel is meer dan waar. Het leven is overgeorganiseerd. Probeer niet om dat in de war te schoppen, of de Duitser in kwestie raakt lichtelijk in paniek. Je breekt mijn structuur af, hou op! Dit land zit vol paarse krokodillen…
-
31 Maart 2006 - 07:57
Dein Vater:
Misschien helpt het als je bij een volgende botsing met het bureaucratendom boos vraagt: 'Wollt ihr den totalen Krieg?' Succes lijkt met verzekerd. Anders kunnen we nog overwegen je zo'n kek oranje helmpje te sturen... -
31 Maart 2006 - 08:01
Dein Vater:
Übrigens: Würdest Du bitte deine Spellung beobachten? -
31 Maart 2006 - 08:19
Lieke:
Wat een gedoe zeg! maar de verwarring van de mevrouw is wel een beetje te begrijpen, want volgens mij is het in Duitsland niet mogelijk om herkansingen te doen, dus kun je iid geen 4 jaar over een 3jarige studie doen. Ach...en ingeschreven staan als masterstudent hoeft niet zo erg te zijn als je nu dadelijk ook meteen je masterbull krijgt...! -
31 Maart 2006 - 09:15
Marjan:
Hoi Liedeke,
De duitse bureaucratie houdt je dus van de straat!!Voor je vader een geruststelling want anders loop je nog tegen meer enge mannen met zwarte jassen aan!
Maar je kan nu dus met je studies beginnen!
Succes! -
01 April 2006 - 11:54
Karly:
't adres toch gevonden, dus naast een krabbel op hyves ook hier nog even een berichtje. Wat een heisa allemaal zeg. Maar je moet maar zo denken.. Brand is erger!:) En nu iets eerder masterstudent, ook niet erg lijkt me, haha! Leuke pic's trouwens. Ben trots op de Hengelo-plank, echt tof! Dikke knuffel van mij! -
03 April 2006 - 09:37
Annelies:
Hey! Vermoeiend hoor die bureaucratische rompslomp... Al vergeet je nu bijna alle fouten en problemen die je op Groningse secretariaten tegenkomt; terwijl Groningen niet bepaald een wereldstad van formaat is.. :S Oftewel: wees blij dat je een paar maandjes in het mooie Berlijn mag bivakkeren! :D Liefs! -
03 April 2006 - 22:20
Daan:
Ik zit behoorlijk met mezelf in de knoop: ik weet niet of ik nu, net als Karlijn, trots moet zijn op de Hengelose plank. Ik denk dat ik gewoon maar trots ben op alles van zowel Hengelo als Groningen. Kan ik lekker de hele dag trots zijn. En ik vind Groningen echt wel een wereldstad, misschien niet qua omvang, maar wel om in te leven! En behalve het feit dat jij Hengelo en Groningen een warm hart toe draagt, kun je nu ook met recht zeggen: 'Ich bin ein Berliner!' Tot zover deze verder volledig nutteloze bijdrage.
p.s. Je verhalen blijven leuk om te lezen! Ook niet onbelangrijk! -
04 April 2006 - 16:25
Mirjam:
Hey Liedeke,
Haha die duistsers, zijn toch wel een beetje anders dan wij he? Ik ben net drie dagen in Berlijn en vroeg me af of je misschien nog tips hebt wat betreft kamer etc.. Het is een beetje rare weg om je te benaderen, maar ik vond je site toevallig! Ik ben vierdejaars studente psychologie in Utrecht en werk hier in een wetensch onderzoek. Misschien mail je een keertje? mirvankeulen@hotmail.com/mirvankeulen.waarbenjij.nu
Groetjes! Mirjam -
05 April 2006 - 19:15
Nelleke:
Ha Liedeke,
dit is mijn eerste berichtje maar ik heb je site vanaf je vertrek naar Berlijn al gevolgd. Hoop elke keer dat er weer een nieuw stukje staat. Je kamer ziet er goed uit zeg! Ben je inmiddels al met je vakken begonnen? Doe de groeten aan Charlie! -
05 April 2006 - 21:27
Marlous:
...Alsof ik een column lees in een blad over Wereldreizigers... Thes,bij deze feliciteer ik je als zijnde master-student en tevens als journalist! Ik lach me een hoedje om jouw prachtige uitspraken! Maar: wel heel vervelend voor je, al die paarse krokodillen! Misschien moet je soms gewoon even flink schreeuwen... daar worden mensen wakker van (jaaa ook een meneer in een glazen hokje die een paarse krokodil moet teruggeven aan diens eigenares). Wees dan stiekem toch maar blij dat je voor de rest in Nederland woont... alhoewel: een safari langs salamanders en kroko's is ook wel wat. Ik ben trouwens wel heel erg benieuwd hoe het zit met de duitse 'schnitzels'? (Karlijn legt deze wel even uit). Thes, ik zou zeggen: gooooood goan! En; ik blijf je volgen! Knuffel van mij, Lous
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
