Dag Lourdes, hallo wereld
Door: Liedeke
Blijf op de hoogte en volg Liedeke
18 Juni 2007 | Duitsland, Berlijn
Ik viel wel meteen met mijn neus in de boter. Nauwelijks was ik weer terug in Berlijn of de G8 begon. In Rostock rolden de anti-globalisten vechtend over straat en zelfs één van mijn collega’s kreeg een tik op de neus. Enkele dagen later was het weer raak, toen duizenden demonstranten door politieversperringen braken en uitkwamen bij het kilometerslange hek dat de wereldleiders van het gewone volk scheidde. In de sjieke badplaats Heiligendamm converseerde Angela Merkel beleefd met de rest van de wereld. En in de dorpen en velden daar omheen deden de anti-globalisten eigenlijk hetzelfde.
Welkom thuis, dacht ik. Met Lourdes nog in mijn lijf en in mijn gedachten werd ik weer even in het gewone leven gezet. Het verzorgen van bejaarden werd ingeruild voor een mattende meute. Het contrast had niet groter kunnen zijn.
Want zoals altijd betekende ook dit jaar mijn week Lourdes een week weg uit het leven van alledag. Berlijn en mijn stage waren verder dan ooit. In plaats daarvan mocht ik een week lang nadenken over andere complexe zaken als het zetten van de juiste hoeveelheid koffie of het uitserveren van vetvrije maaltijden. Tussendoor vertelden onze zieken mij hun levensverhalen. Had ik mooie gesprekken met mijn medevrijwilligers. En zat ik na het werk tot sluitingstijd in stamcafé Jeanne d’Arc. Lourdes zoals Lourdes moet zijn dus. Een plek waar je weet dat een betere wereld inderdaad bij jezelf begint.
Inmiddels zijn we alweer zo’n drie weken verder. De G8 is voorbij en de zomer lijkt definitief zijn intrede gedaan te hebben. De zon brandt ons het huis uit en het park in. In de vele openluchtcafé’s (nee, dat is niet hetzelfde als een terras) die deze stad rijk is zie je het op al vanaf half drie ochtend worden. En afgelopen weekend mocht Anne meegenieten van dit alles. We struinden door het zomerse Berlijn van terras naar terras en het leven leek één grote hangmat.
Lourdes is daarmee ook naar de achtergrond verschoven. Maar de herinneringen blijven scherp en levendig en gaan met me mee in het zomerse Berlijn. Zoals díe herinneringen net zo scherp en levendig mee zullen komen naar Nederland. Nog zes weken. Na Lourdes wordt dan Berlijn voor de wereld ingeruild.
Welkom thuis, dacht ik. Met Lourdes nog in mijn lijf en in mijn gedachten werd ik weer even in het gewone leven gezet. Het verzorgen van bejaarden werd ingeruild voor een mattende meute. Het contrast had niet groter kunnen zijn.
Want zoals altijd betekende ook dit jaar mijn week Lourdes een week weg uit het leven van alledag. Berlijn en mijn stage waren verder dan ooit. In plaats daarvan mocht ik een week lang nadenken over andere complexe zaken als het zetten van de juiste hoeveelheid koffie of het uitserveren van vetvrije maaltijden. Tussendoor vertelden onze zieken mij hun levensverhalen. Had ik mooie gesprekken met mijn medevrijwilligers. En zat ik na het werk tot sluitingstijd in stamcafé Jeanne d’Arc. Lourdes zoals Lourdes moet zijn dus. Een plek waar je weet dat een betere wereld inderdaad bij jezelf begint.
Inmiddels zijn we alweer zo’n drie weken verder. De G8 is voorbij en de zomer lijkt definitief zijn intrede gedaan te hebben. De zon brandt ons het huis uit en het park in. In de vele openluchtcafé’s (nee, dat is niet hetzelfde als een terras) die deze stad rijk is zie je het op al vanaf half drie ochtend worden. En afgelopen weekend mocht Anne meegenieten van dit alles. We struinden door het zomerse Berlijn van terras naar terras en het leven leek één grote hangmat.
Lourdes is daarmee ook naar de achtergrond verschoven. Maar de herinneringen blijven scherp en levendig en gaan met me mee in het zomerse Berlijn. Zoals díe herinneringen net zo scherp en levendig mee zullen komen naar Nederland. Nog zes weken. Na Lourdes wordt dan Berlijn voor de wereld ingeruild.
-
18 Juni 2007 - 12:29
Liedeke:
Muhu, ik wil ook weer in een biergarten van de zon genieten en luieren in het park! In plaats daarvan zit ik hier in het regenachtige Nederland druk te typen voor mijn scriptie.
Geniet nog van je tijd daar, voor je het weet is het weer voorbij en mag je ons in Nederland met je gezelschap verblijden :).
Liefs,
Liesbeth -
18 Juni 2007 - 13:19
Liesbeth:
Ooops, zie net dat ik als naam 'Liedeke' heb getypt, beetje dom. Gelukkig heb ik het berichtje wel met m'n eigen daam ondertekend dus je weet van wie het komt ;). -
19 Juni 2007 - 03:55
Karly:
Tja Thesje, zo gaat dat... Hup van het een naar het ander, en alle ervaringen gaan in de knapzak ;) Bijzonder toch dat je al die dingen zo meemaakt? Ik zit nu te genieten op een Caribisch eilandje waar ze geen verkeersborden hebben, maar waarschuwingsborden met de tekst 'Go Slow', do I need to say more? Geniet nog even extra goed van de Berlijnse zomer en dan... weer lekker theeleuten met zn allen in good old Hengel! Dikke kus van mij! -
19 Juni 2007 - 20:38
Fetsje:
Iedereen heeft het soms nodig even weg te zijn uit de realiteit, en Lourdes is dan zeker de plek bij uitstek. Zelf probeer ik 's ochtends in mijn bed zo lang mogelijk mijn ogen dicht te houden in de hoop dat het gevecht tegen het scriptiemonster alleen maar een heel eng en realistisch overkomend sprookje is. Helaas, helaas... misschien moet ik naar Lourdes om het te ontvluchten, misschien weert een Mariabeeld ook scriptiemonsters af?
Wat ga je trouwens terug in Groningen doen? Ben duidelijk slecht op de hoogte! Tijd om binnenkort weer eens te skypen.
Salutekes, tút Fets
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
